اروین دی. یالوم روانپزشک و نویسندهای متولد ۱۹۳۱ در واشینگتن است که میان تجربهٔ درمان و روایت ادبی ارتباط برقرار کرده است. نوشتههای او به پرسشهای بنیادی زندگی، از تنهایی و مسئولیت تا معنا و مرگ، میپردازند و در کنار متخصصان، خوانندگان عمومی نیز مخاطب آنها هستند.
آثار و مسیر فکری
یالوم در زندگینامهٔ خود از نقش کتابخانه و داستانخوانی در کودکیاش میگوید. این علاقه بعدها در شیوهٔ نوشتن او باقی ماند: حتی متون آموزشیاش نیز با تجربهها و موقعیتهای انسانی پیش میروند. «نظریه و عمل رواندرمانی گروهی» و «رواندرمانی اگزیستانسیال» از آثار تخصصی او هستند و به آموزش و صورتبندی فرایند درمان مربوط میشوند.
او در آثاری مانند «وقتی نیچه گریست» و مجموعهروایتهای درمانی، از داستان برای طرح مسائل روانشناختی استفاده میکند. «خیره به خورشید» نیز با موضوع مواجهه با اضطراب مرگ در این مسیر قرار میگیرد. ارزش خواندن یالوم در دنبالکردن پیچیدگی تجربهٔ انسان است؛ با این توجه که رمان، روایت درمان و کتاب تخصصی قالبهای متفاوتیاند و هیچکدام جای ارزیابی و مراقبت حرفهای فردی را نمیگیرند.
منابع معرفی: مرجع اصلی
PRO