دنیل کانمن

دنیل کانمن روان‌شناس و استاد بازنشسته دانشگاه پرینستون بود که در سال‌های ۱۹۳۴ تا ۲۰۲۴ زندگی کرد. پژوهش‌های او، به‌ویژه در همکاری با آموس تورسکی، نشان دادند قضاوت انسان در شرایط عدم قطعیت همیشه با الگوهای رسمی عقلانیت سازگار نیست. او در سال ۲۰۰۲ جایزه علوم اقتصادی یادبود نوبل را دریافت کرد.

آثار و مسیر فکری

کانمن در «تفکر، سریع و کند» بخشی از این مسیر پژوهشی را برای مخاطب عمومی روایت می‌کند. کتاب به تفاوت پردازش سریع و شهودی با تفکر سنجیده‌تر، میان‌برهای ذهنی و خطاهایی می‌پردازد که در ارزیابی احتمال و انتخاب رخ می‌دهند. نظریه چشم‌انداز نیز از دستاوردهای مهم همکاری او و تورسکی در تحلیل تصمیم‌های پرریسک است.

اهمیت این آثار در نام‌گذاری چند خطای ذهنی خلاصه نمی‌شود؛ آن‌ها نشان می‌دهند احساس اطمینان لزوماً معیار خوبی برای صحت قضاوت نیست. مسیر دانشگاهی کانمن از دانشگاه عبری اورشلیم تا بریتیش کلمبیا، برکلی و پرینستون امتداد داشت. نوشته‌هایش زمینه‌ای برای اندیشیدن به کیفیت تصمیم فردی و طراحی فرایندهای تصمیم‌گیری در سازمان‌ها فراهم کرده‌اند.

منابع معرفی: مرجع اصلی · منبع تکمیلی 1